Ομαδική βάπτιση ενηλίκων γυναικών από τις Φιλιππίνες στην Ι.Μ. Ταμασού

baptisi tamasos

Ὁμαδική βάπτιση 12 ἐνηλίκων γυναικῶν ἀπό τίς Φιλιππίνες, τελέστηκε στό προσφάτως ἀνεγερθέν βαπτιστήριο τοῦ Προσκυνηματικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγ. Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου καί πάντων τῶν ἐν τῇ ρωσικῇ γῇ διαλαμψάντων Ἁγίων, στον αὔλειο χῶρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ταμασοῦ και Ὀρεινῆς, το πρωί τῆς Παρασκευῆς, 31 Αὐγούστου 2018.

Τό γεγονός χαρακτηρίζεται ἱστορικῆς σημασίας, καθότι εἶναι ἡ πρώτη φορά στά χρονικά τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου, πού τελείται ὁμαδική βάπτιση ἑτεροδόξων, προερχομένων ἀπό τίς Φιλιππίνες.

Στά πλαίσια τοῦ μεταναστευτικοῦ ρεύματος ἀπό τήν Νοτιοανατολική Ἄσία πρός τίς χῶρες τῆς Εὐρώπης, τό ὁποῖο σημειώθηκε τίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1980, μεγάλος ἀριθμός γυναικῶν, προερχόμενες ἀπό τήν μακρινή αὐτή πολυνησιακή χώρα. (7.107 νησιά) τῆς Νοτιοανατολικῆς Ἀσίας, τίς Φιλιππίνες, βρέθηκαν καί στήν Κύπρο ὡς οἰκονομικοί μετανάστες, ἔχοντας δημιουργήσει, μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου οἰκογένειες μέ κυπρίους συζύγους.

Μετά ἀπό ἀρκετά χρόνια μόνιμης πλέον διαμονῆς στήν Κύπρο, 12 γυναῖκες ἀπό τίς Φιλιππίνες, τίς ὁποῖες συνδέει μεταξύ τους, πολυετής ἀδελφική φιλία, ἀποφάσισαν ὅλες μαζί, πρίν ἀπό μερικούς μῆνες, κατόπιν ὥριμης σκέψης, νά ἐνταχθοῦν στούς κόλπους τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς και Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐφόσον καί ὅλα τά μέλη τῶν οἰκογενειῶν τους, σύζυγοι καί παιδιά, εἶναι ὅλοι ὀρθόδοξοι.

Καθοριστικό ρόλο στήν λήψη ἀυτῆς τῆς ἀπόφασης, για ἔνταξή τους στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καθώς ἐπίσης καί στήν κατάλληλη προετοιμασία τους γιά τό Ἅγιο Βάπτισμα, διαδραμάτισε ὁ Ἱερομονάχος π. Βαρνάβας Χρυσάνθου, κληρικός τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ταμασοῦ και Ὀρεινῆς, ὁ ὁποῖος γεννήθηκε καί μεγάλωσε στήν Κύπρο καί κατάγεται ἀπό κύπριο πατέρα καί φιλιππινέζα μητέρα.

Εἶναι ὁ πρῶτος κληρικός στήν ἱστορία τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πού ὑπῆρξε ποτέ, μέ ἑλληνική (ἑλληνοκυπριακή) καί φιλιππινεζική καταγωγή.

Σήμερα, ὑπηρετεί ὡς Ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἀγίου Νεοφύτου Ἀνθουπόλεως Λακατάμιας καί ὡς Εἰσηγητής – Γραμματεύς τῆς Ἐξαρχίας τοῦ Παναγίου Τάφου (Ἀντιπροσωπείας Ἑλληνορθοδόξου Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων) ἐν Κύπρῳ.

Ὁ Μητροπολίτης Ταμασοῦ κ. Ἠσαΐας, ἀποδεχόμενος, πρίν ἀπό ἀρκετούς μῆνες, τό αἴτημα τῶν 12 πρώην ρωμαιοκαθολικῶν γυναικῶν, ὅπως γίνουν δεκτές στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, διά τοῦ Μυστηρίου τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος, ἀνέθεσε τό ἔργο τῆς Κατήχησης καί κατάλληλης προετοιμασίας τους, στόν π. Βαρνάβα καί συγχρόνως, στό ἑξῆς, τήν ποιμαντική μέριμνα καί φροντίδα, ἐκ μέρους τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ταμασοῦ και Ὀρεινῆς, τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπό τίς Φιλιππίνες καί διαβιοῦν μόνιμα στήν Κύπρο, μετά καί τήν δημιουργία τοῦ πρώτου αὐτοῦ πυρήνα.

Τοῦ Μυστηρίου προηγήθηκε ἡ Κατήχητηση, την ὁποία τέλεσε, ἐξ ὁλοκλήρου στήν ἀγγλική γλῶσσα, ὁ π. Βαρνάβας Χρυσάνθου.

Ἰδιαίτερα συγκινιτική στιγμή κατά τήν Κατήχηση ὑπῆρξε, ἡ κοινή ἀπαγγελία καί ἀπό τίς 12 γυναῖκες, τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, στήν ἐπίσημη γλῶσσα τῶν Φιλιππινῶν Νήσων, τήν Ταγκαλική (Tagalog).

Στή συνέχεια, ὁ Μητροπολίτης Ταμασοῦ καί Ὀρεινῆς κ. Ἠσαΐας, πλασιούμενος ἀπό τόν Ἱερομ. Βαρνάβα Χρυσάνθου καί ἄλλους κληρικούς, τέλεσε τό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος, παρουσίᾳ οἰκείων καί συγγενῶν τῶν νεοφωτίστων γυναικῶν.

Ἐπίσης, παρέστη συμπροσευχόμενος, ὁ Μητροπολίτης Βόστρων κ. Τιμόθεος, Ἔξαρχος τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν Κύπρῳ.

Οἱ δύο Ἱεράρχες, ἀφού ἐξέφρασαν τήν μεγάλη χαρά καί συγκίνησή τους γιά τήν αἴσια πραγμάτωση τοῦ μοναδικοῦ καί συνάμα ἱστορικοῦ αὐτοῦ γεγονότος, συνεχάρησαν ἐγκάρδια τίς νεοφώτιστες γιά αὐτή τους τήν μεγάλη ἀπόφαση νά προσέλθουν στήν μοναδική ἀληθινή καί σώζουσα πίστη, τούς ἀπηύθυναν πατρικές νουθεσίες καί εὐχές, καλωσορίζοντάς τις στους κόλπους τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί στό τέλος, τούς προσέφεραν ἀναμνηστικά δῶρα καί εὐλογίες.

Μετά τό πέρας τῆς τελετῆς, ἀκολούθησε δεξίωση, στόν αὔλειο χῶρο τῆς Μητροπόλεως.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

source:.romfea.gr

Ταμασού: »Να λάμψει και στο νησί μας ο πολυπόθητος ήλιος της ειρήνης» (ΦΩΤΟ)

kikkou panagia 6

Γράφει ο Λουκάς Α. Παναγιώτου


Mε την προσήκουσα μεγαλοπρέπεια, εορτάσθηκε στην Ιερά Μονή Κύκκου, η κορυφαία εορτή του Θεομητορικού κύκλου, η εορτή της Κοιμήσεως και η εις τους Ουρανούς Μετάσταση της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Για άλλη μια χρονιά, πλήθος πιστών και ευσεβών προσκυνητών, όλων των ηλικιών, συνέρρευσαν με πίστη, στις αυλές της Ελεούσας του Κύκκου, για να τιμήσουν το ιερό πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου, να ανάψουν ένα κερί, να ασπασθούν τη θαυματουργό Εικόνα Της και να καταθέσουν, με ευλάβεια και σεβασμό, τα τάματα και τα αιτήματά τους στην Χάρη Της.

Ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, το εσπέρας της 14ης Αυγούστου, τελέσθηκε προεξάρχοντος του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής, Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρου και συγχοροστατούντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐου.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, Τετάρτη 15 Αυγούστου, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρος χοροστάτησε στον Όρθρο και στη συνέχεια προεξήρχε της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας, με συλλειτουργούς του τους Κυκκώτες Αρχιερείς, Πανιερωτάτους Μητροπολίτες Κυρηνείας κ. Χρυσόστομο και Ταμασού κ. Ησαΐα.

Στο κήρυγμά του, ο Μητροπολίτης Ταμασού, ωμίλησε καταλλήλως και αναφέρθηκε με λόγους επίκαιρους και διδακτικούς στη σημερινή εορτή και το πανσεβάσμιο πρόσωπο της Δέσποινας του κόσμου, αλλά και στους «δύσμοιρους καιρούς» που διερχόμεθα, τα προβλήματα της σημερινής κοινωνίας, καθώς και στις μηχανορραφίες του «κοσμοκράτορα του κόσμου τούτου».

«Όλοι οι πονεμένοι άνθρωποι την Παναγία έχουμε ως ελπίδα και φάρμακο στα τραύματά μας. Σ’ αυτή καταφεύγουμε στις δύσκολες στιγμές μας ως άτομα, αλλά και ως έθνος, ζητώντας παρηγοριά και στήριξη», τόνισε.

«Έτσι και τώρα, σ’ αυτήν ας καταφύγουμε», υπογράμμισε, μεταξύ των άλλων ο Πανιερώτατος, για να μνησθεί «τον αφόρητο πόνο από την τελευταία τραγωδία που βρήκε την Ελλάδα μας, όπου δεκάδες συνανθρώπων μας κάηκαν ζωντανοί, ενώ εκατοντάδες έχασαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους», αλλά και όλους όσους βρίσκονται εν ποικίλες ανάγκες, κινδύνους και δυσκολίες.

«Περαίνοντας τον λόγο μου», σημείωσε, «επιτρέψτε μου να προσθέσουμε στις προσευχές μας, για ακόμη μια φορά, τις δεήσεις και για τη μοιρασμένη και ταλαιπωρημένη Κύπρο μας. Να διευκρινισθεί επιτέλους η τύχη των αγνοουμένων μας και να παρηγορηθούν οι μανάδες αυτών και των νεκρών μας. Να ενισχυθούν οι ελπίδες των προσφύγων μας και να λάμψει και στο νησί μας ο πολυπόθητος ήλιος της ειρήνης, της ενότητος και της δικαιοσύνης».

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΤΑΜΑΣΟΥ

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

kikkou panagia 1

source:.romfea.gr

Κινητοποίηση για τους πυρόπληκτους από την Ι.Μ. Ταμασού

fotieaws
Ήδη από χθες, Τετάρτη 25 Ιουλίου 2018, ο Ποδηλατικός Όμιλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ταμασού και Ορεινής «Άγιος Μνάσων» επιχειρεί σε όλη την περιφέρεια της επαρχίας Λευκωσίας να μαζέψει κουβέρτες και ξηρά τροφή.
Αύριο, Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018, το βράδυ, με την ευκαιρία της αστρονομικής βραδιάς, η οποία θα πραγματοποιηθεί στον προαύλιο χώρο της Μητροπόλεως στο Επισκοπειό, όπου με τηλεσκόπια θα παρατηρείται η Σελήνη και το φαινόμενο της ολικής έκλειψής της, θα γίνεται συλλογή γάλατος μακράς διαρκείας και ξηράς τροφής από τις 6:00- 8:30 μ.μ.
Την Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018, στις 45 ενορίες της Μητροπόλεως θα διεξαχθεί γενικός έρανος και συλλογή κουβερτών, γάλατος μακράς διαρκείας και ξηράς τροφής.
Η παράκληση είναι, όπως μην συλλέγονται απλά τρόφιμα ή ρουχισμός.
Τον συντονισμό της όλης προσπάθειας, με εντολές του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐα, ανέλαβε το Ίδρυμα Κοινωνικής Μέριμνας της Μητροπόλεως «ΚΥΚΑΤ» (Κεντρική Υπηρεσία Αλληλεγγύης Ταμασού).
Ο Διευθυντής του ΚΥΚΑΤ Δρ Γεώργιος Κουννούσιης με τους συνεργάτες του έχει ήδη συντονιστεί με το Γραφείο Εθελοντισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχει λάβει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη συλλογή και διανομή και των χρημάτων και των υλικών σε συγκεκριμένους λογαριασμούς και κέντρα αποστολής, τα οποία ενέκρινε και συντονίζει ο Επίτροπος Εθελοντικών Οργανώσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Γιαννάκης Γιαννάκη.
Το ανθρωπιστικό έργο της Μητροπόλεως στηρίζει ενεργά ο ΕΤΕΑ Κύπρου (Ανθρωπιστικό Τμήμα Εφέδρων Καταδρομέων).
Με ειδικό πρωτόκολλο συνεργασίας εδώ και χρόνια, οι έφεδροι καταδρομείς εκπαιδεύουν στελέχη του Κοινωνικού Ιδρύματος της Μητροπόλεως για περιπτώσεις αντιμετώπισης ανθρωπιστικών κρίσεων, πυρκαγιών και φυσικών καταστροφών συνάμα δε και συλλογής ανθρωπιστικής βοήθειας.
Ήδη στελέχη του ΕΤΕΑ και ΚΥΚΑΤ Μητροπόλεως Ταμασού ασχολούνται από κοινού για την αντιμετώπιση της τραγικής κατάστασης που δημιουργήθηκε με τις πυρκαγιές στην Ελλάδα και συντονίζονται με αντίστοιχους αρμόδιους φορείς σε Ελλάδα και Κύπρο.
Στο  παρεκκλήσιο των Αγίων Ιωακείμ και Άννης της Ιεράς Μητροπόλεως Ταμασού και Ορεινής τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση για τα θύματα της πυρκαγιάς και δέηση για την ανεύρεση των αγνοουμένων και την αποκατάσταση της υγείας των τραυματιών.
Μεγάλη σημασία τώρα, τόνισε ο Πανιερώτατος  έχει η φροντίδα για τη στήριξη των συγγενών των θυμάτων των κατοίκων της περιοχής αλλά και η λήψη προληπτικών μέτρων έτσι ώστε να μην επαναληφθούν τέτοιες τραγωδίες στο μέλλον.
Η Ιερά Μητρόπολις Ταμασού και Ορεινής θα συμβάλει με όλα τα μέσα που διαθέτει στην απάμβλυνση του πόνου των ανθρώπων και θα συνεισφέρει όσο αυτό είναι δυνατό στην αποκατάσταση κάποιων ζημιών.
source:.romfea.gr

Ταμασού: »Η πρόληψη θα πρέπει να είναι ο συλλογικός μας αγώνας ενάντια στις εξαρτήσεις»

tamasoy isaias

Του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Ταμασού Ησαΐα | Romfea.gr


Οι εξαρτήσεις αποτελούν μια αιμορραγούσα πληγή στις σημερινές κοινωνίες, με δυσμενείς συνέπειες για το άτομο, την οικογένεια, την κοινότητα και την κοινωνία ευρύτερα. Εξάρτηση μπορεί να αναπτυχθεί σε νόμιμες ουσίες, όπως ο καπνός, το αλκοόλ, η καφεΐνη, συνταγογραφούμενα και μη φάρμακα και παράνομες ουσίες, όπως τα ναρκωτικά (ηρωίνη, κοκαΐνη, κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη κτλ). Επίσης, εξάρτηση μπορεί να αναπτυχθεί στον τζόγο και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Πρόκειται για ένα σοβαρότατο και πολυδιάστατο ζήτημα δημόσιας υγείας, που σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό αγγίζει τον κάθε ένα. Η κατανάλωση εξαρτητικών ουσιών και η ενασχόληση με τζόγο και ηλεκτρονικά παιχνίδια έχει γίνει μέρος της κουλτούρας και της οικονομίας.

Υπάρχει πλέον σαφής σύνδεση ανάμεσα στο πως οι άνθρωποι δαπανούν τον ελεύθερο τους χρόνο ή «διασκεδάζουν» και στην κατανάλωση ουσιών. Το εμπόριο νόμιμων εξαρτητικών ουσιών αποτελεί πολύ μεγάλο κομμάτι της ανθρώπινης οικονομικής δραστηριότητας.

Αρκεί μόνο να σκεφτεί κανείς τις χιλιάδες ανθρώπων που εργάζονται στις βιομηχανίες καπνικών προΐόντων, αλκοολούχων ποτών, στα καζίνα, στις βιομηχανίες φαρμάκων.

Την ίδια στιγμή τα έσοδα από τη φορολόγηση των προϊόντων αυτών αποτελούν μεγάλο κομμάτι των εσόδων των κρατών. Το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών ουσιών δημιουργεί σημαντικό κόστος στην οικονομία για σκοπούς διώξης, σωφρονισμού και θεραπείας.

Οι εξαρτήσεις συνδέονται με σοβαρά προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας, μεταδιδόμενα νοσήματα, οικογενειακά προβλήματα, εγκληματικότητα, βία, τροχαίες συγκρούσεις, πρόωρους θανάτους (υπερβολική δόση ουσιών, συνέπειες στην υγεία από τη χρήση, αυτοκτονίες, φόνοι).

Η θεραπεία της εξάρτησης αποτελεί ένα δύσκολο εγχείρημα, αφού η εξάρτηση είναι χρόνια υποτροπιάζουσα νόσος. Στα πρώτα στάδια της πειραματικής και περιστασιακής χρήσης, οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται τις δυσμενείς συνέπειες.

Αυτές γίνονται αντιληπτές πολύ αργότερα (αναλόγως φυσικά της ουσίας, της συχνότητας και της ποσότητας της χρήσης), όταν πλέον το άτομο οδηγείται στην ανάπτυξη πολύ σοβαρών συμπτωμάτων, όπως η ολοήμερη ενασχόληση με την εξασφάλιση της δόσης και της ανάρρωσης από τη χρήση, τα στερητικά συμπτώματα για κάποιες ουσίες, οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα, αδυναμία να διακόψει τη χρήση και άλλα.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους το Κέντρο Ενημέρωσης για τα Ναρκωτικά και Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΝΘΕΑ), προσκαλεί όλους τους πολίτες, τους δημόσιους και μη φορείς, και τα οργανωμένα σύνολα να επενδύσουμε στην πρόληψη.

Η πρόληψη των εξαρτήσεων αφορά όλους. Ξεκινώντας από το αγέννητο παιδί, όπου η κυοφορούσα μέλλουσα μητέρα καλείται να προστατέψει αποφεύγοντας την κατανάλωση ουσιών που θα το θέσουν σε κίνδυνο, προχωρόντας στα μικρά και τα μεγαλύτερα παιδιά στο σπίτι, στο σχολικό περιβάλλον, στην κοινότητα. Αφορά τους εφήβους και τους νέους, αλλά και τους ανθρώπους κάθε ηλικίας.

Όλοι μας καλούμαστε να δώσουμε τη δυνατότητα στα παιδιά μας να συμμετέχουν σε υγιείς ενασχολήσεις, αλλά και να αναπτύξουν δεξιότητες να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να επικοινωνούν υγιώς.

Ο καθένας από το μετερίζι του ως γονιός, ως εκπαιδευτικός, ως δημοσιογράφος, ως επαγγελματίας υγείας, ως φίλος, ως γείτονας, ως απλός πολίτης μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη των εξαρτήσεων, επενδύοντας στη νοηματοδότηση της ζωής χωρίς εξαρτήσεις.

source:.romfea.gr

Οράματα σωστικά του Αποστόλου Παύλου για την Ελλάδα και τον κόσμο

tamasoy gallionas 1

Του Πανιερώτατου Μητροπολίτη Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐα | Κόρινθος, Ιούνιος 2018


Το θεϊκό όραμα, το συγκλονιστικό, το οποίο ο Απόστολος Παύλος είδε στην Τρωάδα, υπήρξε καθοριστικό για τη μεταφορά και διάδοση του Ευαγγελίου στον ελλαδικό χώρο και, αναμφίβολα, και για την πόλη της Κορίνθου, όπως και για ολόκληρο τον κόσμο.

Η αποστολική ομάδα, με επικεφαλής τον Παύλο και μαζί με τους Αποστόλους Σίλα, Τιμόθεο και Λουκά, όντας στη Μυσία της Μικράς Ασίας, είχαν την πρόθεση και προγραμμάτιζαν να βαδίσουν προς ανατολάς, τη Βιθυνία.

Ωστόσο, σημειώνει στο κείμενο των Πράξεων ο Λουκάς, «ουκ είασεν αυτούς το Πνεύμα» το Άγιο (Πράξ. ιστ΄ 7). Πνευματοκίνητοι, όπως ήταν οι Απόστολοι τότε, κατέβησαν στην Τρωάδα.

«Και όραμα διά της νυκτός ώφθη τω Παύλω. Ανήρ τις Μακεδών εστώς, παρακαλών αυτόν και λέγων. Διαβάς εις Μακεδονίαν, βοήθησον ημίν» (Πράξ. ιστ΄9).

Έτσι, μετά από αυτή τη θεία οπτασία, σημειώνει ο Λουκάς, «ευθέως» (αμέσως) ζητούν πληροφορίες για το δρομολόγιο και τη μεταφορά τους προς την κατεύθυνση που τους υπέδειξε ο Χριστός, έχοντας τη βεβαιότητα, «ότι προσκέκληται ημάς ο Κύριος ευαγγελίσασθαι» (Πράξ. ιστ΄10), εννοώντας ασφαλώς την ελληνική γη, όπως παρατηρεί ο Συντάκτης του Βιβλίου των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς.

Ήμασταν, επομένως, ως τόπος και λαός στο σχέδιο της αγαπητικής πρόνοιας του Θεού,

Σεβασμιώτατε, Σεβασμιώτατοι

Σεβαστό Ιερατείο, Λαέ του Θεού, Λαέ της Κορίνθου ηγαπημένε.

Ευρισκόμενους αυτές τις μέρες, ως φιλοξενούμενος μετά της συνοδείας μου, στην Αγιασμένη γη της Αποστολικής Εκκλησίας της Κορίνθου, πεπλήρωται η καρδία μου χαράς και αγαλλιάσεως διότι, όσο περνούν  οι μέρες, συνειδητοποιώ ότι η διέλευση του Μεγάλου Αποστόλου των Εθνών Παύλου από την Αγιοτόκο Ταμασό της Κύπρου και την Κόρινθο άφησε πίσω της μια ισχυρή  θεολογικοκοινωνική  κληρονομιά, η οποία εντοπίζεται θαυμάσια και ευδιάκριτα, όχι μόνο μέσα από την αδελφική φιλοξενία και την πνευματική ποιότητα του έμπειρου οιακοστρόφου και Ποιμενάρχη της, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κορίνθου κ. Διονυσίου, αλλά και μέσα από την αγάπη και την ειλικρινή  ευλάβεια του λαού της, ο οποίος εντοπίζεται να έχει παρά πολλά κοινά ποιοτικά χαρακτηριστικά με όλους  τους χριστιανικούς λαούς, που είχαν την ιδιαίτερα ευλογημένη προσωπική εμπειρία του ιεραποστολικού κηρύγματος από τον  μεγάλο  αυτό Εθναπόστολο της Εκκλησίας του Χριστού.

Αυτό ίσως θα έπρεπε να αποτελέσει και έρευνα  μιας μελλοντικής θεολογικής και κοινωνικής μελέτης, η οποία, είμαι σίγουρος, ότι θα αναδείξει κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

Ευθυδρομούν, λοιπόν, οι Απόστολοι από την Τρωάδα προς δυσμάς και ακολουθούν το δρομολόγιο προς τη Σαμοθράκη, τη Νεάπολη (Καβάλα) και, στη συνέχεια, προς τους Φιλίππους, τη σπουδαία για τότε ελληνική πόλη της Μακεδονίας (Πράξ. ιστ΄11-12).

Για να πορευθούν, ακολούθως, ιδρύοντας τις κατά τόπους Εκκλησίες, προς την Αμφίπολη, την Απολλωνία και την ωραία πόλη της Θεσσαλονίκης.

Ήταν χαριτωμένη και θεοσεβής η αποστολή τους, να ευαγγελίζονται το όνομα του Χριστού, αλλά, ωστόσο, υπήρξε και οδυνηρή, ένεκα του πολέμου των Ιουδαίων πρώτον, αλλά και των Εθνικών. Δεν ήταν εύκολος ο δρόμος τους.

Εν τούτοις, γι’ αυτά και για πολλά άλλα δύσκολα γεγονότα και σκληρούς πειρασμούς, τους οποίους αντιμετώπιζε η διάδοση του λόγου του Θεού, ο Απόστολος Παύλος γράφει ότι «πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ» (Φιλ. δ΄13).

Και, ταυτόχρονα, σπεύδει να διαδηλώσει, ότι, παρά τους κινδύνους και τους μέχρι θανάτου διωγμούς, τους οποίους, τόσο ο ίδιος, όσο και οι συνεργάτες του διαρκώς αντιμετώπιζαν, «ο λόγος του Θεού ου δέδεται» (Β΄ Τιμ. β΄9).

Δεν υπολόγιζε ο Παύλος τις όποιες αντιξοότητες ούτε και στάθμιζε τα αγαθά του κόσμου τούτου, με όσα του πρόσφερε ο Χριστός και το κήρυγμα του Ευαγγελίου.

«Τα πάντα εζημιώθην» (Φιλ. γ΄8), διαλαλεί, ενώ ταυτόχρονα διακηρύττει τη συνείδησή του, ως Αποστόλου του Χριστού, ότι «πάντα ηγούμαι σκύβαλα, ίνα Χριστόν κερδίσω» (Φιλ. γ΄8).

Με τη συνείδηση, λοιπόν, ότι «ουαί μοι εάν μη ευαγγελίζομαι» (Α΄ Κορ. θ΄16) και με συνέμπορους τους ποικίλους πειρασμούς και διωγμούς, προπάντων στη μεγαλόπολη της Θεσσαλονίκης, αναγκάζεται να διαφύγει από εκεί και να οδεύσει προς τη Βέροια, καταγγέλλοντας το λόγο του Θεού και ιδρύοντας τις κατά τόπους Εκκλησίες.

Αφήνοντας στα χέρια των συνεργατών του τις μακεδονικές Εκκλησίες, δηλαδή του Σίλα, του Τιμόθεου και, προφανώς, του Λουκά, κατευθύνεται, με τη συνοδεία κάποιων άγνωστων σε μας Χριστιανών, προς το κλεινόν άστυ, την Αθήνα.

Εκεί, όντας μόνος του και έχοντας στη σκέψη και την καρδιά του «την μέριμναν πασών των Εκκλησιών» (Β΄ Κορ. ιγ΄28), περιφέρεται μέσα στην πόλη και, από τη μια, θαυμάζει το μεγαλείο και την ιστορία της, ενώ από την άλλη νιώθει σύνθλιψη ψυχική και οδύνη πνευματική.

Αυτή, η κατά τα άλλα θαυμαστή πόλη, ποιο είναι το κατάντημά της; Ο καλλιτεχνικός και παιδευτικός της πλούτος ήταν θαυμαστός, αλλά και η πλάνη των ειδώλων πού την οδήγησε; Να λατρεύει τους ψεύτικους θεούς, πίσω από τους οποίους κρυβόντουσαν οι δαίμονες.

Έτσι, «παροξυνόταν το πνεύμα του…», βλέποντας «κατ’ είδωλον ούσαν την πόλιν» (Πράξ. ιζ΄16). Εδώ προσπαθούσε να μιλήσει προς τους «παρατυγχάνοντας». Αλλά οι Αθηναίοι είχαν άλλα έθιμα. Η παράξενη διδασκαλία του δεν άργησε να γίνει γνωστή και οι «σοφές κεφαλές» των Αθηναίων τον κάλεσαν να δημηγορήσει στο ανώτατο βήμα της πόλης, την Πνύκα.

Ο λόγος του υπήρξε μεγαλειώδης. Και στην αρχή προκάλεσε το ενδιαφέρον τών, κατά τα άλλα, σοφών κεφαλών των Αθηναίων. Τα επιχειρήματά του για τον «άγνωστο Θεό» (Πράξ. ιζ΄23), τον οποίο και αναζητούσαν και ήθελαν να μάθουν ποιος είναι, τους ικανοποίησε.

Αλλά, όταν άκουσαν για την «ανάσταση νεκρών», αυτό τόσο πολύ τους ξένισε, ώστε «οι μεν (τον) εχλεύασαν, οι δε (ευγενέστεροι) είπον, ακουσόμεθά σου πάλιν περί τούτου» (Πράξ. ιζ΄32). Δηλαδή, με πιο απλά λόγια, τον διέκοψαν και του αφαίρεσαν τον λόγο.

Αλήθεια, πόση πικρία και απογοήτευση, ως άνθρωπος, ένιωσε τότε ο Παύλος! Ωστόσο, για ανάπαυσή του και, ίσως, προς έκπληξή του, «τινές άνδρες κολληθέντες αυτώ επίστευσαν εν οις και Διονύσιος ο Αεροπαγίτης και γυνή ονόματι Δάμαρις και έτεροι συν αυτοίς» (Πράξ. ιζ΄34).

Αυτοί άνοιξαν τις καρδιές τους και δέχθηκαν τον λόγο του Θεού και, ασφαλώς, υπήρξαν το πρόπλασμα της πρώτης στην Αθήνα Εκκλησίας του Χριστού.

Για την περίπτωση τούτη των Αθηναίων θα διερμηνεύσει αργότερα ο Παύλος στους Χριστιανούς της Κορίνθου: «Η γνώσις φυσιοί, η αγάπη οικοδομεί. (Γι’ αυτό και θα τους υπομνήσει) ει δε τις δοκεί ειδέναι τι, ουδέπω ουδέν έγνωκε καθώς δει γνώναι» (Α΄ Κορ. η΄2).

Δηλαδή, αν θεωρεί κάποιος, ότι, επειδή γνωρίζει κάτι, είναι σπουδαίος, ας μάθει ότι είναι εντελώς αγράμματος σε ό,τι αφορά αυτά που πρέπει να γνωρίζει. Ο ταπεινός, θα τονίσει ο Παύλος, «αγαπά τον Θεόν» και αυτός, ο οποίος αγαπά τον Θεό και όχι τον εαυτό του, «αυτός αποβαίνει γνώριμος του Θεού και οικείος του Θεού και φωτίζεται από τον Θεό και οδηγείται στη αληθινή και σωστική γνώση του Θεού» (Α΄ Κορ, η΄3).

Ακολούθως, και ποιος ξέρει ποιες άλλες θείες αποκαλύψεις θα είχε, και αναμφίβολα πρέπει να είχε, γι’ αυτό, φεύγοντας αμφίθυμος από την Αθήνα, μόνος του, αλλά καθοδηγούμενος από το Πνεύμα το Άγιο, οδεύει προς την τότε ακμάζουσα πόλη της Κορίνθου, στα χώματα της οποίας φιλοξενούμαστε απόψε.

Ήταν τότε η Κόρινθος μεγαλόπολις, κέντρο εμπορίου και ζωτικής οικονομίας – έτσι την ήθελαν και έτσι την κατέστησαν οι Ρωμαίοι κατακτητές -, αλλά ήταν, ταυτόχρονα, και κέντρο ηδονής, ηθικών παρεκτροπών και άτυπης ζωής.

Εξαιτίας τούτου, θα αποτολμήσει κάποτε ο Παύλος να καταγγείλει, αλλά και να ψέξει τους Κορινθίους και με θάρρος και αγάπη να τους πει: «Όλως ακούεται εν υμιν πορνεία…» (Α΄ Κορ. ε΄1), και να τους προειδοποιήσει, ότι «…ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται ούτε πλεονέκται ούτε κλέπται ούτε μέθυσοι, ου λοίδοροι, ουχ άρπαγες βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι» (Α΄ Κορ. στ΄9-10).

Άλλωστε, και ο χλευαστικός τίτλος «κορινθιάζειν», ο οποίος σήμαινε την ακόλαστη ζωή, ή και ο απαγορευτικός όρος «ου παντός πλειν ες Κόρινθον», δηλαδή δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να πλεύσει στην Κόρινθο, είναι ενδεικτικοί της υπό αναφορά περιόδου για τον τρόπο ζωής και το πολυδάπανο της άτυπης αναστροφής των Κορινθίων ή και των παρεπιδημούντων στην πόλη.

Ωστόσο, σ’ αυτό το γεγονός συνυπουργούσαν πρωτίστως και κυρίως τα έθη της εποχής εκείνης, αλλά και ο τρόπος λατρείας των αρχαίων θεοτήτων και, ιδιαίτερα, της θεάς Αφροδίτης, της θεάς του έρωτα.

Εισοδεύοντας κάποιος προς την πόλη της Κορίνθου, συναπαντούσε το ιερό άλσος της θεάς και στο κέντρο του τον ναό της, όπου οι αφιερωμένες σ’ αυτή ιέρειές της, ευτελίζοντας τον εαυτό τους, πίστευαν ότι εκπληρούσαν την αφοσίωσή τους σ’ αυτήν.

Και ακόμη πιο κάτω, στους πρόποδες του Ακροκορίνθου, υπάρχουν μέχρι σήμερα οι στερεωμένοι στη γη σιδερένιοι κρίκοι, όπου έμεναν αλυσοδεμένοι άνθρωποι, δούλοι της εργασίας, αλλά, προπάντων, νεαρές κοπέλες, οι οποίες ήταν προορισμένες για την ατίμωση και την εκμετάλλευση.

Για όλα αυτά, ανοίγοντας κάποτε την καρδιά του στους Κορινθίους ο Παύλος θα τους γράψει: «Και εγώ εν ασθενεία», δηλαδή χωρίς να έχω καμιά δύναμη και κοσμική εξουσία, «αλλά εν φόβω και εν τρόμω πολλώ εγενόμην προς υμάς» (Α΄ Κορ. β΄3).

Πώς να μην φοβάται ο Παύλος, ανθρωπίνως, για όλα αυτά; Και πώς να μην αγωνιά για το αποτέλεσμα της επίσκεψής του στην Κόρινθο; Όμως, ήταν ο Θεός μαζί του!

Γι’ αυτό, και στην προς Ρωμαίους επιστολή του, θα πλέξει τον διθύραμβο για την Κόρινθο και θα διαλαλήσει: «Όπου δε επλεόνασεν η αμαρτία υπερεπερίσσευσεν η χάρις» (Ρωμ. ε΄20).

Και στους Κορινθίους θα δώσει τα εύσημα: «Τα γαρ πάντα δι υμάς (έδωσα τα πάντα για σας), ίνα η χάρις πλεονάσασα διά των πλειόνων την ευχαριστίαν περισσεύση εις την δόξαν του Θεού» (Β΄ Κορ. δ΄15).

Τα έργα του Θεού πολλές φορές δεν είναι άμοιρα των ανθρωπίνων δυσκολιών και προβλημάτων.

Ήταν τότε κοσμοπολίτικη η Κόρινθος. Πώς θα μπορούσε να τελεσφορήσει το Ευαγγέλιο σ’ αυτήν; Ωστόσο, όντας πλέον έμπειρος ο Παύλος, θα διαλαλήσει ότι «ο λόγος του Θεού τρέχει και δοξάζεται» (Β΄ Θεσ. γ΄1). Ναι, ομοιάζει ο θείος λόγος με το νερό, το οποίο, παρά τα αναχώματα, ευρίσκει πόρους διεξόδου.

Γι’ αυτό και δεν ήταν καθόλου σύμπτωση η συνάντηση του Παύλου με το ζεύγος Ακύλα και Πρίσκιλλας στην Κόρινθο. Το ομότεχνο της σκηνοποιίας αποτέλεσε τον σύνδεσμό τους εν Χριστώ.

Το κήρυγμα του Παύλου στην Κόρινθο, στη Συναγωγή πρώτα, δεν είχε την αναμενόμενη απήχηση.

Όμως κατόρθωσε να κερδίσει τον Ιούστο και τον Αρχισυνάγωγο Κρίσπο με όλη την οικογένειά του. Στον λαό του Θεού ανήκαν και οι Εθνικοί και πολλοί από αυτούς, «ακούοντες εβαπτίζοντο» (Πράξ. ιη΄8).

Στο μεταξύ, κατέφθασαν από τη Μακεδονία ο Σίλας και ο Τιμόθεος, οι οποίοι, μαζί με τα ευχάριστα, του ανακοίνωσαν και για τους τοπικούς διωγμούς, ακόμη και μέχρι θανάτου, μελών της τοπικής Εκκλησίας.

Έτσι, παίρνει αφορμή να γράψει από την Κόρινθο την πρώτη του επιστολή, την επιγραφόμενη Α΄ προς Θεσσαλονικείς, όπου, μεταξύ άλλων, εκεί μας κατέλιπε ως παρακαταθήκη τον περίφημο παρακλητικό λόγο του, ο οποίος προοιμιάζεται: «Ου θέλω υμάς αγνοείν, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων…» (Α΄ Θεσ. δ΄13).

Ήταν θεόσοφος αλλά και θεοφώτιστος ο Παύλος. Όσο κανένας άλλος, είχε εμπειρία θείων οπτασιών και αποκαλύψεων. Γι’ αυτό, στην κρίσιμη στιγμή ο Κύριος «δι’ οράματος ώφθη τω Παύλω», για να του δώσει θάρρος και να του πει ότι υπάρχει λαός πολύς του Θεού στην Κόρινθο, γι’ αυτό να μην φοβάται (Πράξ. ιη΄9-10).

Έτσι, παραμένει ο Παύλος στην Κόρινθο για ένα και μισό χρόνο, διάστημα αρκετό, ώστε να ανατρέψει τη θρησκευτική και ηθική κατάσταση των ανθρώπων αυτών. Και αποδείχθηκε ο λαός της Κορίνθου αντάξιος των θείων προσδοκιών του αποστολικού κηρύγματος.

Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνουν και οι τρεις επιστολές του Παύλου προς Κορινθίους, -σε μας έχουν διασωθεί μόνο οι δύο-, όπως επίσης και άλλες δύο επιστολές, η μία του Επισκόπου Ρώμης Κλήμεντα και η άλλη, η οποία φέρει το όνομα του Κλήμεντα (96-100 μ.Χ), και οι οποίες επαινούν και υπολογίζουν σημαντικά την Εκκλησία της Κορίνθου.

Στις πιο πάνω επιστολές, υπάρχουν και αντλούμε σημαντικές ειδήσεις, όπως και κώδικα συμπεριφοράς τον διαχρονικό της ζωής των μελών της Εκκλησίας, αλλά και του θεσμού της Εκκλησίας.

Και μόνο ο ύμνος της αγάπης, τον οποίο μας διασώζει η Α΄ Κορινθίους (ιγ΄1-13) αποτελεί τον διθύραμβο, αλλά και το κεφάλαιο αναστροφής των προσωπικών και των διαπροσωπικών σχέσεων του ανθρώπου.

Για τους Κορινθίους ο Παύλος μόχθησε με τις επισκέψεις του και τα γράμματά του, ίσως περισσότερο από οποιανδήποτε άλλη Εκκλησία.

Και θα τους γράψει κάποτε σχετικά: «Το στόμα ημών ανέωγε προς υμάς, Κορίνθιοι, η καρδία ημών πεπλάτυνται» (Β΄ Κορ. στ΄11).

Και, λέγοντας αυτά, όπως και πολλά άλλα, τα οποία ο Θεός, δι’ οραμάτων και αποκαλύψεων τού φανέρωνε, αλλά και πράττοντας, υπερακόντιζε ο λόγος και το έργο του τα στενά τοπικά και χρονικά όρια και αγκάλιαζε όλες τις εποχές και όλους τους ανθρώπους.

Γι’ αυτό και από μπροστά του παρέλαυναν οι αναρίθμητες γενεές, όχι μόνο των Κορινθίων, αλλά σύνολης της χριστιανικής Εκκλησίας.

Και, μαζί με αυτούς, συγκαταριθμούσε ο Παύλος και όλους εμάς σήμερα και μας συνυπολόγιζε στην ατελεύτητη στρατιά των μελών της Εκκλησίας, αλλά και των μελών της Βασιλείας των Ουρανών.

Να τον ακούσουμε, λοιπόν. Να ανοίξομε τα αυτιά του σώματος και της καρδιάς μας. Να τον δούμε να δέχεται τις θείες οπτασίες και αποκαλύψεις, αλλά και να τον νιώσουμε να μας διδάσκει και να αγωνίζεται και με πολλά δάκρυα, όπως ο ίδιος ομολογεί (Πράξ. κ΄31), να μας νουθετεί για την αγάπη του Θεού για μας.

Σεβασμιώτατοι, ευλογημένε λαέ του Θεού,

Περαίνοντας το λόγο μου, θα ήθελα για ακόμη μια φορά να εκφράσω τις ευγνώμονες ευχαριστίες, τόσο τις δικές μου, όσο και της συνοδείας μου, προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κορίνθου κ. Διονύσιο για την αβραμιαία φιλοξενία, που μας παρέχει αυτές τις μέρες, εδώ στην Ευλογημένη Γη της Κορίνθου, να τον συγχαρώ για την άρτια οργάνωση των Εορταστικών Εκδηλώσεων, των αφιερωμένων στον Ιδρυτή και Προστάτη της Εκκλησίας της Κορίνθου και σύμπασας της Ελλάδος, Απόστολο των Εθνών Παύλο και να ευχηθώ, Σεβασμιώτατε, Άγιε Αδελφέ, ώστε, ο Κύριος, δια πρεσβειών του Πρωτοκορυφαίου των Αποστόλων, να σας χαρίζει υγεία, ώστε, με ακμαίες τις δυνάμεις και σοφία Θεού επί έτη πολλά να διακονείτε τον ευλογημένο τούτο λαό του Κυρίου.

 

source:.romfea.gr

Κράτος, Τοπικές Αρχές και Εκκλησία μαζί με το ΚΕΝΘΕΑ ενάντια στις εξαρτήσεις

DX7 6072

Στο Αρεδιού Ιδρύεται ο Σταθμός Πρόληψης και Συμβουλευτικής «Άγιος Γεώργιος Ταμασέων»


Στις 26 Ιουνίου, Παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών, κατά τη διάρκεια σεμνής τελετής στην παρουσία του Μητροπολίτη Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐα και του Υπουργού Εσωτερικών κ. Κωνσταντίνου Πετρίδη, εκπροσώπων συμμετεχόντων Κοινοτήτων και του ΚΕΝΘΕΑ, εγκαινιάστηκε ο ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ & ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ, «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΑΜΑΣΕΩΝ».

Ο Υπουργός Εσωτερικών, ανέφερε ότι αυτές οι προσπάθειες είναι σημαντικές, αφού η μάστιγα των ναρκωτικών και των υπολοίπων εξαρτήσεων, έχει διεισδύσει στην κοινωνία μας και για αυτό είναι που οργανισμοί σαν το ΚΕΝΘΕΑ είναι άξιοι συγχαρητηρίων, δεδομένου ότι από το 1994 ιδρύθηκε και βρίσκεται και προληπτικά και συμβουλευτικά δίπλα σε παιδιά γονείς και γενικά δίπλα σε όλα τα μέλη της κοινωνίας που τους χρειάζονται.

Ο Μητροπολίτης Ταμασού & Ορεινής, αφού εξηύρε το έργο του ΚΕΝΘΕΑ, και αναφέροντας ότι ο Σταθμός θα παρέχει υπηρεσίες συμβουλευτικής για θέματα ψυχικής υγείας, οικογένειας και εξαρτήσεων, καθώς και υπηρεσίες πρόληψης, όπως ενημέρωση του κοινού, αλλά και παρεμβάσεις για τις ευάλωτες ομάδες, πρόσθεσε ότι η εκκλησία, όπως πάντα είναι δίπλα σε όποιον έχει ανάγκη, έτσι και τώρα αγκαλιάζει αυτή την προσπάθεια και έρχεται αρωγός στο έργο του ΚΕΝΘΕΑ.

Αναφερόμενος στο όνομα του ΣΤΑΘΜΟΥ ΠΡΟΛΗΨΗΣ & ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ, «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΑΜΑΣΕΩΝ», ο Μητροπολίτης Ταμασού & Ορεινής είπε: «το όνομα Άγιος Γεώργιος δεν δόθηκε τυχαία στο Σταθμό. Επιλέγηκε, επειδή ο Άγιος Γεώργιος είναι τροπαιοφόρος και με το κοντάρι του, συμβολικά, σκοτώνει και τον δράκοντα των εξαρτήσεων».

Σημειώνεται, ότι το Υπουργείο Εσωτερικών κατά την πρώτη και δεύτερη χρονιά της λειτουργίας του σταθμού θα χρηματοδοτήσει το 60% και 50% του κόστους της λειτουργίας των προγραμμάτων που θα αναπτυχθούν στην περιφέρεια Ταμασού και Ορεινής, ενώ τα υπόλοιπα χρήματα θα καταβάλουν οι συμβαλλόμενες κοινότητες.

Το ΚΕΝΘΕΑ θα έχει την ευθύνη της επιστημονικής εποπτείας και συντονισμού των προγραμμάτων, ενώ η Μητρόπολη Ταμασού και Ορεινής θα συμβάλει και θα στηρίξει την όλη προσπάθεια με εθελοντές και κοινωνικούς λειτουργούς.

Ο σταθμός θα φιλοξενείται σε χώρο που παρέχει το Κοινοτικό Συμβούλιο Αρεδίου.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ:

 

source:.romfea.gr

Συναυλία φιλαρμονικής ορχήστρας

Η όλη εκδήλωση έλαβε χώρα στην υπαίθρια θεατρική σκηνή στον προαύλιο χώρο του Μητροπολιτικού μεγάρου στο Επισκοπειό στις 23 Ιουνίου 2017.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το όσοι παρευρέθηκαν στην συναυλία έμειναν κατενθουσιασμένοι από την άριστη εκτέλεση των κομματιών και των τραγουδιών υπό την διεύθυνση του μαέστρου κ. Γεώργιου Ιωσηφίδη. Μαζί με την φιλαρμονική ορχήστρα συμμετείχε και η παιδική χορωδία του Δήμου Λευκωσίας υπό την διεύθυνση της μαέστρου κ. Αννίτας Κωνσταντίνου.